ഇന്നലെയും ഇന്നും ഞാന് സ്വപ്നം കണ്ടു. പകല് കിനാവുകള്....
ഞാനറിയാത്ത എന്നെയറിയാത്ത പായ്കിനവുകള്..
ഏകാന്തതയും ഞാനും പ്രണയിച്ചു.സല്ലപിച്ചു, ഞാനെന്ന മുഖത്തെ കണ്ടെത്താന്.....
ഇല്ല.. വിഷാദം അല്ലെങ്കില് ഭ്രാന്ത്,,,, ആയിരിക്കാം ...
ആര്കും അറിയാവുന്ന പോലെ ഞാനൊരു പകല് മാന്യന്.
ലൌകികതയെ അറിയാന് കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോള് പരിസരം പരിഹസിക്കുമോ എന്ന് ഭയന്ന് കണ്ണടക്കുന്ന സന്ന്യാസി,,
ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതൊന്നും എന്റെതെല്ലാതാവുമ്പോള് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ഞാന് വീണ്ടും,,
ആരുമറിയാതെ ആരോടും പറയാതെ സ്നേഹിച്ചതും കൊതിച്ചതും.....
പകല്കിനാവുകള്.........
പ്രണയത്തിന്റെ കാമുകനാവാന് എന്റെ വേഷങ്ങളെ പരിഷ്കരിച്ച നാള്..
ഞാനെന്ന ഇന്നലെകളില് എന്റെ മുഖം ഇനിയുമെവിടെ??...
ഇനി നാളെകള് അര്ത്ഥമാവാന്...
ഞാനിറങ്ങുന്നു.... എനിക്കു വേണം.... ഒരു മുഖം....
No comments:
Post a Comment